ratunku jestem mamą!

Oj wczorajszy dzień dał mi popalić, nawet nie cały dzień, a raczej popołudnie. Do południa sielanka, spanie, karmienie, spacer przy pięknej pogodzie. Ba! nawet makijaż udało mi się zrobić, wbić w leginsy sprzed ciąży i poczuć jak pół człowieka, nie mówię o tym, by poczuć się choćby jak ćwierć kobiety...Ostatnio o mojej kobiecości przypomina mi rozrywający ból cycków, za każdym razem jak Hanka zakwili...........No ale do rzeczy...

Poszłyśmy na ten spacerek, zanosząc przy okazji szanownemu tatusiowi Hani telefon. Kupiłam sobie gazetę o tematyce wiadomej, gdyż mój mózg jeszcze chyba nie jest w stanie przetrawić czegoś bardziej ambitnego, i ruszyłam w kierunku domu. Hanka już po drodze zrobiła się marudna, ale nic nie zapowiadało najgorszego...

A w domu...O dziwo Hanka dała mi ugotować obiad. Moje dziecię było jeszcze bardziej łaskawe pozwalając mi go zjeść podczas jednego posiedzenia. I to by było na tyle z jej życzliwości względem matki. Pewnie wyszła z założenia, że matka też człowiek i siłę mieć musi by od 16 do późnych godzin wieczornych (a w zasadzie już nocnych) na zmianę nosić, przewijać, karmić, zabawiać, uspokajać, usypiać (chyba siebie samą) itd....Bo jak o 16 Hania zaczęła marudzić tak końca nie było widać

W końcu ok 23 padła. Oczywiście na naszym łóżku, oczywiście na połowie, która pachnie mamusią, pozbawiając mnie tym samym możliwości położenia się choć na chwilę jak człowiek. Tzn. miałam wybór. Mogłam ją odłożyć do jej łóżeczka, ryzykując tym samym, że się obudzi...............................

Wymyłam tylko twarz i zęby. Padłam na twarz, rozważając, czy nie pie*****ć przysłowiowego baranka o ścianę w celu szybszego i głębszego uśnięcia...Na szczęście był mąż i był masaż...

A teraz siedzę z Hanią śpiącą smacznie w chuście, zaczytuję się w artykule Chylińskiej i felietonach na Bachorze i ryczę ze śmiechu całując mojego małego stworka w głowę. To mi pomaga nie zwariować w sytuacjach, w których jestem bezradna jak dziecko we mgle. 

Chyba czas skończyć czytanie, bo się Bachorro obudzi, a wtedy to................;)




Aaa kotki dwa......




8 komentarzy:

  1. heheheh pozytywna notka:))

    OdpowiedzUsuń
  2. Ach te poczatki... Milo sie Ciebie czyta :) Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A dziękuję:) i zapraszam ponownie:)

      Usuń
  3. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  4. A ile ma Twa Hania? Ja mialam tak samo gdy Antonowka byl mlodszy... Ziuzianie, lulanie, chodzenie... Kolke mial biedactwo, a za dnia, ze moc chociazby pozmywac w chuscie na mnie zasypial i nie przeszkadzam mu halas garnkow... Dobrze, ze masz kogos kto cie wymasuje bo tak ciezkim dniu... Pozdrawiamy!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hanka ma miesiąc i jeden tydzień i z niecierpliwością czekam (czekamy) kiedy będzie normalnie:)W sensie spokojniej. Mam nadzieję, że trochę wcześniej niż gdy dorośnie:P
      Co do masażu - nie zawsze jest tak różowo...

      Usuń
  5. hahahaha - śmieję się z siebie z czasów Ewki-dzidziulki :) też rozważałam baranka o ścianę, a także sprzedanie dziecka na allegro, bez ceny minimalnej :D dobrze, że natura tak to wymyśliła, że obywamy się bez drastycznych rozwiązań :)
    miłego dnia!

    OdpowiedzUsuń
  6. Oj, żebyś wiedziała, że natura to dobrze wymyśliła. Szkoda tylko, że nie obdarowała mlekiem również facetów;P

    OdpowiedzUsuń

Każdy komentarz nie będący obelgą dla mnie i moich czytelników jest mile widziany. Zostaw po sobie dobre wspomnienie:)

Dziękuję:)

AddThis